zondag, 13.25 uur

Ja ja morgen gaat het gebeuren. Dan gaan we een midweekje op vakantie.
Tis niks bijzonders maar we hebben er zó’n zin in. We hebben een huisje gehuurd, dat is in de eerste plaats al fijn. Ik houd helemaal niet van hotels. Doe graag wat ik wil en wanneer ik het wil. Want hoe is het in een hotel? Je hebt een bed en als het meezit ook nog twee ongemakkelijke stoelen waar je op kunt zitten maar dan heb je het wel gehad. Dan moet je ook nog eens van de kamer af zodat het kamermeisje kan doen wat er gedaan moet worden.
Nu zul je zeggen: ‘je gaat toch ook niet op vakantie om op je hotelkamer te zitten?’ Daar heb je gelijk in, maar ik wil de vrijheid hebben.

Dus dat huisje is al het eerste pluspunt. Tel daarbij op dat ik dan zelf kan koken als ik wil. Het hoeft niet maar het kan. Eten dat ik zelf klaarmaak vind ik bijna altijd lekkerder dan in een restaurant waar alles ‘rijker’ is. De sauzen zijn overdadiger, er wordt meer met vet, boter, slagroom en wat dies meer zij, gewerkt. Dat heeft dan vaak een effect van niet kunnen slapen of ingewanden die opspelen. Nee, laat mij maar lekker zelf frotten in de keuken. En helemaal niet dat ik zo schraal kook, overtuig jezelf bij de recepten bovenaan dit weblog.

Vandaag zoeken we onze spullen bij elkaar, om daarna in alle rust van de finale van het snooker te kunnen genieten.
Maar… morgen moet er eerst nog even iets anders gebeuren voordat we kunnen vertrekken.
Als je dit plaatje ziet, weet je dan wat?

Inderdaad, ik mag dan eerst nog even naar de bus van het bevolkingsonderzoek-borstkanker om daarna helemaal blij naar Den Haag te rijden. Er gemakshalve van uitgaand dat alles in goede staat bevonden wordt.

Heerlijk lopen door Den Haag langs alle vertrouwde plekjes. Naar de kaasboer die die buitengewoon lekkere kaas heeft. Naar Scheveningen om vis te eten. Naar de stad om te winkelen. Naar Madurodam omdat MM dat zo leuk vindt. Naar Kijkduin om een emailvriendin te ontmoeten die ik nog nooit gezien heb. Om langs het strand te lopen. Om foto’s te maken. Om in de tram te zitten.
Toen ik nog in Den Haag woonde liep ik geregeld van huis (Kijkduin) naar de stad. Het centrum. Een behoorlijke tippel hoor, Zeker 10 kilometer. En dan met de tram terug.
Ik voel me net als een kind dat op schoolreisje gaat. Want hoe graag ik hier ook woon, veel liever dan in Den Haag, is een paar dagen in m’n geboortestad zijn een verrukkelijk vooruitzicht!
Zoals het verkeer op het moment is, is een dagje Den Haag bijna geen doen meer. Op en neer kost dan als het tegenzit en dat doet het geregeld, vijf uur of meer. Daar hebben we geen zin meer in. Dat staat niet meer in verhouding tot het plezier dat we er aan beleven.
In het huisje is een internetverbinding voorhanden dus er zullen waarschijnlijk wel foto’s en logjes geplaatst gaan worden.

Fijne dag vandaag en haal je wanten, mutsen en dassen maar uit de kast want het wordt koud komende week!

14 Responses to “Fekansiekoorts”