Archive for februari, 2010

zondag, 12.40 uur

Je kunt aan het champignonbakje op de achtergrond mooi zien hoe klein PeeBee is.

Ajjohhh laat me er nou uit…

Over huisdieren gesproken.
Wat een handige oplossing. Dit liftje wordt geheel door de kat bediend. Zodra ze is ingestapt gaat het liftje naar beneden en vice versa. In het luikje zit infrarode apparatuur die alleen reageert op de kat waar het liftje van is… Knap hè!

tnx2Gerda

Een hele fijne dag vandaag. Van onze geplande wandeling zal niet zoveel komen als ik naar buiten kijk. Het regent om de haverklap en er worden windstoten verwacht! Lekker lamballen dan maar ☺

zaterdag, 12.38 uur

Wat was ik gisteravond moe. Afgepeigerd. Hoe dat zo kwam? Donderdagmiddag heb ik verschillende fokkers zitten bellen op zoek naar een puppie. Een ruwharig dwergteckeltje. Laat ik nu stomtoevallig een mevrouw aan de telefoon krijgen die me doorstuurt naar een ‘mevrouw de Haan’ nota bene, die hier bij wijze van spreken in onze achtertuin woont. Vlakbij ons, in Sint Hubert, heeft deze mevrouw een kennel, ze fokt al 35 jaar teckels. Gistermiddag zijn we gaan kijken. Tja en zoiets moet je natuurlijk noooooit doen als je daarna nog zonder hondje wilt thuiskomen. Het is ons dan ook niet gelukt. Wat een droppie. Om op te vreten. Maar dat zou wel een duur biefstukje worden.

Een sgatje van een hondje. We kwamen er om half vijf mee thuis. ‘s Avonds om negen uur viel ze eindelijk in slaap en zat ik uitgeblust achter m’n computer. Tjee wat word je moe van zoiets. Het lijkt wel een echte bevalling hahaha.
Ik heb nu twee slechte foto’s want ze beweegt als een gek, zit geen moment stil. Ach, een teken dat ze goed gezond is zullen we maar denken. Vannacht heb ik op de bank geslapen met PeeBee dicht tegen me aan. Nee natuurlijk blijft dat niet zo maar ik wil haar niet neurotisch maken door de overgang veel groter te laten zijn dan nodig is. Ze moet haar broertjes en zusjes en alle vertrouwde geuren en indrukken ook al missen. Langzaam aan de bench laten wennen, alles op ‘t gemakje. Komt helemaal goed

Dit is de vader, vrij ‘blond’ van kleur,

ons hondje is in wildkleur met een wat donkerder dekje op haar rug. Haar naam is Zamora maar zal door ons PeeBee, uitgesproken als PieBie, – de beginletters van PrinsesseBoontje met een knipoog naar haar bouw -, genoemd worden.
Madammeke zit nu te piepen omdat ze even in de bench moet en dat is ze nog niet gewend. Baloe vindt het, precies zoals ik al verwachtte, helemaal niets en loopt er met een grote boog omheen. Als ze eenmaal groot is, voor zover je daarvan kunt spreken bij een dwergteckel, en ze heeft eenmaal haar normale gebit en niet meer die naaldscherpe tandjes, zullen ze ongetwijfeld hele dikke vriendjes worden en samen lekker kunnen ravotten.

vrijdag, 10.00 uur

Het regent hier al wéér. En hard. Gisteren hebben we heel even de zon gezien, ik schrok me rot, wist niet meer hoe hij eruit zag. Vandaag is het dus voor de zoveelste dag nat. Het goede nieuws is, dat ik wel allerlei vogeltjes hoor fluiten. Heerlijk. Ik beschouw dit maar als voorjaarsbuitjes. Nu nog even iets heel anders:

Wat een vreselijk leuke video. Karin Bloemen en Angela Groothuizen samen op het toneel. Met vrouwenpraat over knellende kleding en schurende vullingen. Ze zitten aanvankelijk in een soort kerstpakjes maar er gaat steeds meer uit… Het gaat bovendien niet over Kerst dus het is heel leuk om het nu te bekijken. Voor alle leeftijden hoor.

Een heel fijn week-end allemaal!

donderdag, 12.12 uur

Tante Loe ruikt het voorjaar. Ruik jij het ook? Amper is de sneeuw gedooid of het is nu al 10 º overdag. Nog even en je zult het zien. Dan komen er weer sprietjes de grond uitpiepen en spruiten de blaadjes uit de takken. Ik pópel om naar buiten te kunnen. Deze week ga ik zaadjes in potjes en bakjes zaaien en binnen voor het raam zetten. Daar staan ze warm en droog. Als er dan ook nog wat zón wil komen… Ik kan alles wel de grond uitkíjken.

Heb je zoiets ooit gezien? Zo’n enorme vlinder? Ik wist niet eens dat ze bestonden.
Zie hier de Attacus atlas Female…

Tnx2Gerda

Een hele fijne dag allemaal, het voorjaar komt er aan…

woensdag, 09.41 uur

Op de fiets ga je heerlijk en ‘t kost bijna niets…

Kijk dan wat een handig uitgekiende fiets we in Den Haag zagen. Kan een moeder op met drie kinderen. Leuk hè.

Houd je van muziek dan is dit een gewéldige link!
www.youtube.com/disco

Je klikt op de link en komt op een site van YouTube waar je een naam van een artiest of muzieknummer kunt invullen, daarna klikken op Disco. Laat je niet verlakken door de term disco want het werkt voor alle typen muziek, ook voor oude of klassieke muziek!

In het daaropvolgende scherm zie je aan de linkerkant een lange lijst met muzieknummers van de betreffende artiest, maar ook van andere artiesten die soortgelijke nummers vertolken. Als je niets doet wordt de lijst nummer voor nummer afgespeeld. Klik je op ‘shuffle’ dan wordt diezelfde lijst door elkaar gehusseld en afgespeeld.
Tnx2Martin

Een hele fijne dag allemaal!

dinsdag, 17.14 uur

Ja het heeft wel even geduurd voor ik m’n logje voor vandaag klaar had. Gewórsteld heb ik ermee. Helaas ontbreekt het me geheel aan de benodigde lichtvoetigheid om een en ander op ironische wijze uit de doeken te kunnen doen.

Het is weer ‘ns zover. Weg met de gezellige niemendalletjes. Vandaag moet het weer even. Het hart moet gelucht. Het kabinet is gevallen en het gekrakeel begint. Wie heeft de grootste mond? Wie belooft de goudste bergen? Wie demoniseert het hardst? Wie sluit uit en wie bindt samen? Gisteravond begon het al na het journaal. Ik weet niet meer in welk programma ik het gehoord heb, maar gehoord héb ik het. Wat te denken van deze prachtige zin:

‘We moeten met democratische middelen de PVV van regeringsdeelname uitsluiten.’

Heb je het ooit zo zout gegeten? De beweging die op dit moment de grootste partij van ons land zou kunnen worden, op democratische wijze tot ons kiesstelsel toegelaten, moeten we aan de kant gaan zetten en proberen te beletten te regeren.

Hoezo democratisch? De kiezers, ja we doen wel alsof hun mening telt, maar als puntje bij paaltje komt maken wij, de Haagse kliek, en niémand anders, de dienst uit. Te erg voor woorden vind ik het. Griezelig ook als je zegt de democratie aan te hangen maar tegelijkertijd een soort dictatuur te willen starten.

Ik kan me nog goed herinneren hoe iedereen over Frits Bolkestein heenviel toen hij het waagde kritische geluiden te laten horen over immigratie en al wat daar mee samenhing. Maar dat terzijde.
En NEE mensen ik ben geen aanhanger van Geert Wilders alhoewel ik het in sommige opzichten wél met hem eens ben, maar ook mij is de kopvoddentax een brug te ver. Zo denigrerend hoef je je niet uit te laten over anderen. Welke anderen dan ook. Noem gewoon in fatsoenlijke termen man en paard. Maar zijn andere partijen zoveel beter?

Over fatsoen gesproken: ik weet nog heel goed hoe Pim Fortuyn destijds door kéurige politici als Rosenmuller van GroenLinks, Melkert van de PvdA, Thom de Graaf van D66 en vele anderen werd uitgemaakt voor nog veel ergere dingen. Men schuwde het niet hem op een lijn te plaatsen met Hitler, Nazi Duitsland en de Holocaust. Terwijl in mijn ogen Pim Fortuyn geen racist was. Ook premier Kok heeft grotelijks bijgedragen aan de demonisering van Fortuyn, uiteindelijk leidend tot de moord op Pim Fortuyn.

Vanochtend had ik strijk- en vouwwerkjes te doen. Zoals altijd zet ik dan de radio aan op Radio 1. Alleen over politiek ging het vanmorgen. De ene brallekop na de andere aan het woord. Van o.a. de PVV, het CDA, de SP en de Haagse Moslimpartij. De ene groep discrimineert nog harder dan de andere! Het CDA was nog redelijk mild, fatsoenlijk en gematigd van toon. De PVV bij monde van Sietse Fritsma was ook heel fatsoenlijk. De SP en de moslimpartij lieten al weer van die racistische geluiden horen bepaalde groepen in deze samenleving buiten spel te willen zetten. Gaat het die kant weer op met de nieuwe verkiezingen? Haatzaaien? Gaan ze er weer allemaal aan meedoen? Want ze doen het echt állemaal! Nee, ik houd me er verder verre van. Van de politiek en alle politieke spelletjes. Ben er te dom voor om het te begrijpen. Gelukkig maar. Zo, dat ben ik weer kwijt, nu nog iets gezelligs om af te sluiten.

Gisteren waren we in het ziekenhuis op bezoek bij Driek, onze schitterende buurman van 91 met een geestkracht en gevoel voor humor waar je U tegen zegt. Morgen komt hij weer thuis! Hiep hiep hoera. Ik hoop dat we nog héél lang van zijn aanwezigheid mogen genieten. Als we van de zomer in juni de geplande bijeenkomst hier in de tuin houden, hoop ik dat hij er bij kan zijn.

Tuurlijk beloof ik morgen weer een gewoon gezellig logje te plaatsen maar soms ben ik ineens een beetje boos…

Morgen iets met heerlijke muziek! Ik beloof ut

maandag, 12.14 uur

Vandaag is een heuglijke dag. We zijn al weer drie jaar getrouwd. Wat gaat de tijd toch hard. We hopen dat er nog minstens 33 jaren bij komen.

Ik heb nog wat plaatjes van Madurodam. Echt wel heel leuk dat alles met zoveel oog voor detail gemaakt is.
Dit is een koor. Je hoort de muziek ook als je er langs loopt.

Schiphol

Dit is het Mauritshuis. Je ziet nog net het ‘torentje’ aan de linkerkant.

Centraal Station

Dit is zo leuk hè. Dat er iemand uit het raam hangt…

Nog zo’n mooi voorbeeld van ‘oog voor detail’. Je ziet soms van die mooie plaquettes in een gevel waar een tafereel wordt afgebeeld d.m.v. tegels. Dat is hier zo mooi nagemaakt.

Deze ‘spreuk’ vond ik zó mooi. Het blijkt iets uit de bijbel te zijn. Maar het blijft mooi.

Zelfspot is hen kennelijk ook niet vreemd… Deze schort kun je in het winkeltje kopen.

Prachtig nagebootst bloembollenveld

Dit vond ik indrukwekkend. De metalen bak op het gras hoort daar niet uiteraard, die hoort bij werkzaamheden die op dit moment verricht worden. Daardoor kun je wel heel goed de verhoudingen zien van de rest.

Een hele fijne dag allemaal. Jullie hebben echt nog niet genoeg gewerkt aan een zonnedans want hier regent het!

zondag, 17.39 uur

We zijn ook nog naar Madurodam geweest, zoals ik gisteren al schreef.
Daar heb ik toch nogal wat foto’s van, die leuk genoeg zijn om op m’n weblog te zetten. Wat ik vooral zo leuk vind, is dat alle details zo klóppen. Er groeien overal miniatuurboompjes bijvoorbeeld! Het enige dat ik altijd weer jammer vind, is dat sommige lantaarnpaaltjes en poppetjes scheef staan. Daaraan zie je dan meteen dat het niet ‘echt’ is. Eigenlijk zouden ze iemand aan moeten stellen die de hele dag door alles recht zet. Kan deze rechtzetter meteen even langs in Den Haag om het omgevallen kabinet weer overeind te zetten

Jammer genoeg was het de middag dat wij er waren bewolkt, bovendien waren de diverse watertjes bevroren zodat er geen bootjes voeren en waren de rails besneeuwd zodat de treintjes niet reden. Een kniesoor die daarop let. Bij de uitgang kregen we een foto aangeboden. Die wordt van elke bezoeker vrijblijvend gemaakt. Tjee wat een ouwe koppen zeg. Nee, die foto’s willen we voor niks nog niet hebben.

Een hele fijne dag allemaal. En flink dansen hè voor zonneschijn!

zaterdag, 09.46 uur

We zijn weer thuis. Dat is toch ook altijd weer heerlijk. Eigen bed, eigen eten. De eerste dag aten we Indisch. De tweede Turks, de derde gebakken vis. Toen was ik al aan m’n tax van buiten de deur eten en kookte de vierde dag zelf. Gisteravond hebben we weer heerlijk thuis gegeten. Pandanrijst, sudderlapjes met jus, erwtjes en een schaaltje yoghurt na. Eenvoudig maar erg lekker. We hebben heel mooi weer gehad en veel zon. Behalve op dinsdag. In een dikke sneeuwbui togen we naar een restaurantje op Kijkduin waar we een afspraak hadden met wat ik voor het gemak de B.A.M. dames zal noemen. Heel gezellig en behaaglijk. We hebben elkaar leren kennen via de computer, dus hieruit blijkt eens te meer hoe zeer Beatrix het bij het verkeerde eind had in haar Kersttoespraak.

Langs het strand wandelend troffen we deze meeuwenkolonie aan. Ze hadden een zwérm jonge meeuwtjes bij zich. Hoeveel het er waren kan ik niet zeggen maar echt tientallen jonkies. Ongeveer ter grootte van een mus. Ik kon niet dichterbij komen want de moeders waren erg beschermend.

In het Kijkduinpark bij het huisje dat we daar gehuurd hadden, worden we nú al gemist…
Helaas allemaal door het glas heen genomen. Ze zijn veel te schuw om er bij in de buurt te kunnen komen.

Ja dat lust ik ook

Gelukkig hadden we nóg meer brood. Turks brood is erg lekker maar alleen als het vers is.

Dat waren de natuurfoto’s. We zijn ook nog naar Madurodam geweest, daarvan zet ik de foto’s morgen op m’n weblog.
Op de terugweg zijn we nog langs de puppies geweest. Ze waren al weer heel hard gegroeid. De moederhond uiteraard niet maar MM vond haar toch ineens zo groot… Vraag me niet hoe het kan. Ja, we lachen wat af soms…

Een en ander betekent dat we nu op zoek gaan naar een ander hondje. Nog wel hetzelfde merk, een ruwharige Teckel maar in het formaat kaninchen. Dat scheelt een paar kilo. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.
Een hele fijne dag allemaal. Binnenkort moeten we maar eens een voorjaarsdans gaan doen om het betere weer onze kant uit te lokken.

Maandag, 12.25 uur

Dit is voor nu even het laatste logje. Wij vertrekken straks richting Den Haag. Alles is gepakt, het huis is netjes en de wasmand is leeg. M’n zus en haar man passen weer op huis en haard en zorgen voor de kipjes. Vanmorgen heb ik nog wat foto’s gemaakt van de wagens die hier voor onze deur staan opgesteld. Er zitten weer hele mooie bij hoor! Zie je hoe enorm groot die dingen zijn?

Over smaak valt niet te twisten en over gevoel voor humor ook niet…

Gisteren kreeg ik voor Valentijnsdag een mooi roodfluwelen doosje…
Een kusgeluiden-makend-duveltje sprong eruit en riep: I love You.

Jullie zijn weer op de hoogte. Vrijdag zijn we weer terug.
Pas goed op jezelf en tot ziens hier op m’n weblog.

zondag 10.38 uur

Vandaag nog wat foto’s van de puppies. Volgende week vrijdag gaan we nog een keer kijken, dan zijn ze ongetwijfeld weer heel hard gegroeid. Wie weet lopen ze dan al. Geen idee wanneer dat gaat gebeuren. De laatste keer dat ik een nestje puppies had is 35 jaar geleden. Maar… over een jaar of twee als ons nieuwe hondje oud en wijs genoeg is, hoop ik dat weer ‘ns mee te maken. Héérlijk. Niets leuker dan een nest hondjes zien opgroeien. Waarschijnlijk houden we er daar dan ook een zelf van. Baloe is tegen die tijd al weer elf. Maar dat is voorlopig nog allemaal toekomstmuziek.

En zo worden ze als ze groot zijn…

Vandaag zijn we al onze spulletjes bij elkaar aan het zoeken en we gaan uiteraard nog even naar de kindercarnavalsoptocht kijken. Maandag is de grote optocht in Schaijk, daar kunnen we ook nog van meegenieten. En reken maar dat ze er hier iets moois van maken. Mooier en groter dan in menige andere veel grotere plaats.
De stampende herrie ging gisteravond weer door tot een uur en vanmorgen om negen uur begon het al weer. Dat gaat nu de hele dag door tot vannacht. Morgenochtend is het ook meteen weer van dik hout zaagt men planken. Morgenmiddag gaan we richting Den Haag. Heerlijk even uitwaaien aan zee en langs alle vertrouwde plekjes in Den Haag. Lange wandelingen, veel lezen en hiep hiep hoera geen kompjoeter ☺

zaterdag, 09.09 uur

Ik vrees dat jullie er aan moeten geloven hoor…
Een hele zwik foto’s van de pupjes.
Op de foto zijn ze natuurlijk láng niet zo leuk als in het echt.
Ze zijn ongeveer zo lang als mijn hand en doen nog niet veel anders
dan slapen, gapen en eten. Hoe Baloe dat gaat vinden? Nou, niet leuk vrees ik. In het begin althans. Want reken maar dat hij het mooi vindt dat zijn harem wordt uitgebreid met een knap vrouwtje om heerlijk mee te rennen, te ravotten en achter de konijnen aan te zitten. Alleen: puppies, daar moet hij niets van hebben sinds hij ooit door zo’n klein dondersteentje in zijn piemelette gebeten is… De tandjes van puppies zijn als naaldjes zo scherp en dat is hij nooit meer vergeten!

Volgende week vrijdag, op de terugweg van Den Haag naar huis gaan
we nog een keer op kraamvisite.
We zijn helemaal verliefd. De moederhond is een sgatje
Ja dat moet, als ze zó lief zijn met een g

Een hele fijne dag allemaal. Ik ga een verse voorraad oordopjes aanschaffen…
Carnaval nadert met rasse schreden en dat gaat helaas niet op kousenvoeten. Zondag begint het eigenlijk maar er moet natuurlijk wel zo veel mogelijk verdiend worden… Dat betekent dat we vanaf gisteravond in de oorverdovende herrie zitten. Het begon al om een uur of negen. Zo’n vijftig meter van ons huis is café de Potter die ter verhoging van de algemene feestvreugde een enorme feesttent buiten op straat heeft opgezet. Daarin wordt muziek gedraaid van het houthakkerssoort en wel zo hard mogelijk. We kunnen de TV nog wel verstaan hoor. Als we ‘m maar hard genoeg zetten.

Volgend jaar zijn wij vóór het Carnaval vertrokken want dit wil ik niet nog een keer meemaken. Temeer daar ze nu al op vrijdag beginnen en de pret tot en met dinsdagavond doorgaat, dat is vijf dagen van enorme pestherrie. Ik vrees dat tegen dit ongelooflijke kabaal helemaal geen oordopjes bestand zijn.
En ga me nou niet vertellen dat wij westerlingen het hele Carnaval niet begrijpen… want nee, het gaat helemáál niet om de drank… het gaat om de lol. Amme hoela! En gij geleuft da?!

vrijdag, 09.17 uur

Ja ik weet het. Het is een smartlapverhaal. Maar toch vind ik het heel erg mooi. Vooral in deze kille tijd waarin alleen nog ‘tijd is geld’ schijnt te tellen. Ik moest echt wel een traantje wegpinken.

Dit zal je misschien raken tot diep in je hart,
want het is een fantastisch verhaal!

In Phoenix, Arizona, keek een 26‐jarige moeder naar haar zesjarige zoon,
die aan leukemie leed. Hoewel haar hart vol verdriet was,
voelde ze zich ook vastbesloten. Zoals elke ouder, wenste ze dat haar
zoon zou opgroeien en zijn dromen zou kunnen waarmaken.
Nu was dat niet langer mogelijk. Leukemie zou daar voor zorgen.
Maar ze wilde toch dat de droom van haar zoon vervuld zou worden.
Ze nam de hand van haar zoon en vroeg: “Billy, heb je er ooit over nagedacht wat je wilt worden als je groot bent?
Heb je ooit gedroomd en gewenst wat je met je leven zou willen doen?”
“Mamma, ik wilde altijd brandweerman worden als ik groot ben.”
De moeder glimlachte en zei, “Laten we eens zien of we jouw wens in
vervulling kunnen laten gaan.”
Die dag nog ging ze naar de lokale branweerkazerne waar ze brandweerman
Bob ontmoette, die een hart had zo groot als heel Phoenix.
Ze legde uit wat de laatste wens van haar zoon was en vroeg of het
misschien mogelijk was haar zesjarige zoon mee te nemen in een
brandweerwagen voor een ritje rond de kazerne.
Brandweerman Bob antwoordde: “We kunnen beter doen dan dat.
Als je zorgt dat je zoon woensdagmorgen om 7 uur klaar staat,
maken we hem erebrandweerman voor de hele dag.
Hij mag meekomen naar de kazerne, eten met ons, meegaan naar alle
oproepen, alles erop en eraan!
En als je ons zijn maten geeft, zorgen we voor een echt uniform voor hem,
met een echte brandweerhelm – geen speelgoed – met het logo van de
Phoenix Brandweer erop, een gele jas zoals wij dragen en rubber laarzen.
Ze worden hier in Phoenix gefabriceerd, dus we kunnen ze snel hebben.”

Drie dagen later pikte brandweerman Bob Billy op, deed hem zijn uniform
aan en begeleidde hem van zijn ziekenbed naar de wachtende ladderwagen.
Billy ging achter in de wagen zitten en reed mee terug naar de kazerne.
Hij was in de hemel.
Er waren die dag drie oproepen in Phoenix en Billy mocht mee naar alle drie.
Hij reed mee in verschillende brandweerwagens, in de ziekenwagen en
zelfs in de auto van de commandant.
Hij werd ook gefilmd door het lokale nieuwsprogramma.
Nu zijn droom, die hem met alle liefde en aandacht geschonken werd,
waarheid geworden was, werd Billy zo diep geraakt, dat hij drie maanden
langer leefde dan de dokters voor mogelijk hadden gehouden.
Op een nacht begonnen zijn vitale functies dramatisch achteruit te gaan en de
hoofdzuster in het verpleeghuis voor terminale patiënten, die vond dat niemand eenzaam mocht sterven, begon de familieleden te bellen om naar het ziekenhuis te komen.
Toen herinnerde ze zich de dag die Billy doorgebracht had als brandweerman en ze belde de brandweercommandant en vroeg of het mogelijk was een brandweerman in uniform te sturen naar het ziekenhuis om bij Billy te zijn op zijn sterfbed.
De commandant antwoordde: ‘We kunnen beter dan dat. We zijn er binnen
vijf minuten. Wilt u me een plezier doen?
Wanneer u de sirenes hoort en de zwaailichten ziet, wilt u dan via het
omroepsysteem aankondigen dat er geen brand is?
Het is de brandweer die een van haar fijnste leden nog eens wil zien.
En wilt u het raam van zijn kamer openen?
Ongeveer vijf minuten later arriveerde een ladderwagen bij het ziekenhuis en
werd de ladder uitgeschoven tot Billy’s open raam op de derde verdieping.
16 brandweerlieden klommen via de ladder tot in Billy’s kamer!
Met toestemming van zijn moeder knuffelden zij hem en vertelden ze hem
hoeveel ze van hem hielden.
Met zijn laatste adem keek Billy op naar de commandant en vroeg:
“Commandant, ben ik nu een echte brandweerman?”
“Billy, dat ben je, en de hoofdcommandant, Jezus, houdt je hand vast,” zei de
commandant.
Bij deze woorden glimlachte Billy en zei, “Ik weet het, Hij houdt mijn hand
al de hele dag vast en ik hoorde de engelen zingen.”
Hij sloot zijn ogen voor de laatste keer.

Een waar gebeurd verhaal uit het Engels vertaald door Rick
Tnx2Astrid.

Duim maar voor ons vandaag. We gaan puppies kijken. Als ik kan zal ik foto’s maken.
Een hele fijne dag allemaal!

donderdag, 10.36 uur

Hebben jullie dat ook weleens? Dat je niet weet wat je zult koken. Gewoon geen zin in alle vertrouwde recepten. Want je eet toch meestal wel zo’n beetje hetzelfde. Of nie dan? Wij wel in elk geval. Maar soms heb ik zo’n bui dat ik weleens iets ánders wil. Nu zag ik in de Allerhande een recept dat me wel lekker leek. En dat is uitgekomen hoor! Dit komt bij de vaste kern van maaltijden die we geregeld eten. Het heet Koolvis met Kikkererwten. Klinkt eigenlijk helemaal niet zo smakelijk, maar wat het zo lekker maakt is de kokosmelk en de sambal! Trouwens, de kikkererwten geven er ook een aparte smaak aan. Aangezien ik nog een halve zak Pangasius in de diepvries had, heb ik die gebruikt. Bovendien heb ik aan het originele recept extra zout en suiker toegevoegd. Ik had ook meer zin in Pandanrijst dan in de zilvervliesrijst zoals in het originele recept stond aangegeven en ik heb sambal badjak gebruikt omdat ik die zo lekker vind. En de spinazie geef ik er apart bij. Kortom ik heb het hele recept veranderd haha.
Komt ie:

Pangasius met kikkererwten (4 personen)

400 gr pandanrijst
2 uien
1 el olijfolie
1 eetlepel sambal badjak
1 blik kokosmelk (400 ml)
1 blik kikkererwten (400 gr) uitgelekt
500 gr pangasius
1 zak verse spinazie 300 gr.

Kook de rijst gaar
Snipper de ui en fruit ‘m lichtgeel – 5 minuten
Voeg de sambal toe, laat even meesudderen
Voeg de kokosmelk toe en laat 10 minuten stoven
zodat alle smaken goed vrijkomen
Doe de kikkererwten erbij
De vis in brokken in wat hete olie in een wok omscheppen en gaar laten worden
Peper en zout erover
Dan voorzichtig door de prut scheppen
Zout naar smaak
1 afgestreken el suiker
De spinazie is een grote wok laten slinken
Rijst op je bord scheppen en de prut er bovenop leggen,
de spinazie ernaast en smullen maar.

Echt een héérlijke maaltijd die wij geregeld zullen eten.
Wij doen er twee dagen mee. De ene dag eten we er spinazie bij en de andere dag witlof. Mmmm superlekker!

Een hele fijne dag allemaal en duim voor ons dat het weer zo blijft en dat er niet een dik pak sneeuw bijkomt vannacht want we willen morgen naar de puppies gaan kijken!

P.S. Hebben jullie al gezien dat je TV kunt kijken via m’n weblog?
Bovenaan op de button TV klikken…

woensdag, 14.15 uur

Waar mensen al niet allemaal op blazen. Op winterpenen dat hebben we al gezien. Laat ik nu nog een filmpje binnen krijgen. Deze keer over een man die op een klimopblaadje blaast. En wat een geluid zeg! Zo heb ik ooit op een vloeitje geblazen. Dat was in de tijd dat ik nog shag rookte. In een vorig leven zullen we maar zeggen. Brrrr daar krijg je vreselijke jeuk van aan je lippen. Zal deze man dat ook hebben gehad in het begin? Hoe dan ook, hij blaast er lustig en zeer melodieus op los. Ik vind het heel erg knap en het klinkt goed. Hoe komt iemand op het idee om zoiets te gaan oefenen? Dan heb je toch echt helemaal niks beters te doen lijkt me. Afijn, geniet ervan.

Iedereen een hele fijne dag en wanhoop niet, het voorjaar komt er aan! Onze kippen leggen weer! Ik denk dat zij het ‘t beste weten.

Een hele fijne dag en maak er iets van