zaterdag 24 februari 2007

Lang gewacht, stil gezwegen…

Tot mijn verwondering heeft een aantal mensen direct begrepen wat ik gisteren bedoelde toen ik op m’n logje schreef dat ‘het verhaal tussen Mysterieuze M. en mij vaste vorm heeft aangenomen…’ Inderdaad we zijn getrouwd. Gelukkig tot in onze tenen. Lang gewacht, stil gezwegen, nooit gedacht, toch gekregen. Voor de liefhebbers een paar foto’s…

Een traantje wegwerken na de geweldige toespraak waarin een zo mooi, ontroerend en zeer herkenbaar gedichtje zat.
De tekst van het gedichtje komt na de foto’s.

Het gedichtje, zoals voorgelezen aan het eind van de toespraak door de ambtenaar van de burgerlijke stand, een gewéldig mens overigens:

Aan mijn geliefde
Door jou is mijn leven veranderd
Ik kijk heel anders tegen de dingen aan
Alles heeft een andere betekenis gekregen

Ik wist niet dat het bestond, zoveel liefde
Verbondenheid en vertrouwen
Jij liet het me zien en daardoor ben ik
Ook meer in mezelf gaan geloven

Het is een wonder dat één persoon
Mijn leven zo heeft kunnen veranderen
Er is een nieuwe wereld voor me open gegaan

Iedere dag leer ik weer en ontdek hoe groot
Mijn liefde voor jou is
Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest
En ik ben benieuwd wat de toekomst
Ons zal brengen

Maar zo lang wij bij elkaar zijn
Weet ik zeker
Dat het heel bijzonder is…