.


Mijn RSS feed
M'n RSS feed - handig!


Super PPS’en LINKS
Schitterende
powerpoints!

Dit is echt
genieten!

Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-1



PPS-2



PPS-3



PPS-4



PPS-5



PPS-6




Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:

PPS-7



PPS-8



PPS-9



PPS-10



Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-11



PPS-12



PPS-13



PPS-14



PPS-15



PPS-16




Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-17



PPS-18



PPS-19



PPS-20



PPS-21



PPS-22



PPS-23



PPS-24


Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-25




PPS-26



PPS-27



PPS-28



PPS-29



PPS-30



PPS-31




Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:

PPS-32



PPS-33



PPS-34




Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:

PPS-35



PPS-36



PPS-37



PPS-38



PPS-39



PPS-40



PPS-41



PPS-42



PPS-43



PPS-44



PPS-45



PPS-46



PPS-47



PPS-48



PPS-49



PPS-50



PPS-51



PPS-52




Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-53



PPS-54



PPS-55



PPS-56



PPS-57



PPS-58



PPS-59



PPS-60



Eens 'n Haagse


altijd 'n Haagse

Pràcht-site!
Vlagcounter
sinds
17 maart 2012

free counters


Gekregen...

Wat is het heerlijk
te ervaren
dat ergens iemand
aan je denkt
en ongevraagd je
laat genieten
van iets waaraan
men
aandacht schenkt.

Een briefje slechts
met weinig woorden
maar met een inhoud
die het doet
'n Verhaaltje uit
het hart geschreven
waar je soms even
bij slikken moet.

Een handdruk
of een schouderklopje,
'n warme kus via de pc
Een spontane lach,
'n vriendelijk gebaar
het zijn zo van die
kleine dingen
maar groot aan waarde
voor elkaar.


De mens bezien

De mens maakt reizen
om zich te verbazen
over de hoogte
van de bergen
over de geweldige
golven van de zee,
over de lange
loop van de rivieren,
over de eeuwige kringloop
van de sterren;
en aan zichzelf gaat hij
zonder verbazing voorbij.

Augustinus

Archive for the ‘Recepten’ Category

vrijdag, 22.47 uur

Het recept van afgelopen donderdag heb ik toch nog aangepast aan onze smaak.
Wij vonden ‘t erg lekker geworden. Op ‘mijn’ manier kan het ook ‘s morgens gemaakt en tussen de middag in de oven geschoven worden. In twintig minuten worden rauwe aardappelschijfjes, laat stáán krieltjes, niet echt lekker gaar…

Gegratineerde vis en gegratineerde aardappelschijfjes

Ingrediënten:

2 bosuitjes of 1 kleine ui
200 ml crème fraîche
1 doosje Pic Frisch met tuinkruiden (Lidl) of Boursin.
400 g pangasiusfilet
400 g aardappelschijfjes of kleine krieltjes
2 el peterselie fijngehakt
1 el basilicum
1 ons peultjes
100 g geraspte old amsterdam

Bereiding:

Smoor een ui in ringen goudgeel.
Kook de peultjes kort.
Kook de aardappels kort.
Leg de visfilets in de ovenschaal.
Maal er verse peper over en leg de goudgeel gegaarde uiringen er bovenop.
Doe hier wat flinke klonten Pic Frisch (half bakje) of boursin naar smaak op.
Verdeel alle verse fijngehakte kruiden er over en de gekookte peultjes.
Leg de aardappelschijfjes er op en verdeel de crème fraîche over de bovenkant.
Strooi de kaas over het geheel.
Zet de schaal op het rooster in het midden van de oven (200 º) en laat het gerecht in ca. 20 min. gaar en lichtbruin worden. Let op dat de kaas niet verbrandt.
Wanneer je voorgekookte ingrediënten gebruikt en dunne rauwe visfilets is 20 minuten genoeg.
Wij aten er gewokte spinazie bij. Héérlijk!
Als je er apart groente bij geeft kun je er met z’n tweeën twee dagen van eten.
Helaas geen foto gemaakt maar volgende week maak ik het nog een keer.

donderdag, 12.07 uur

Wat hebben we ongelooflijk veel mazzel gehad toen we afgelopen dinsdag naar Den Haag tuften.
We waren nog maar amper op weg toen we op ’n andere snelweg vlak naast ons aan de linkerkant, een hele lange file zagen.
Ik dacht nog ‘O jeetje daar komen wij natuurlijk zo ook in terecht…’ maar tot m’n stomme verbazing benadrukte de Garmin dat we de A 59 moesten nemen richting Waalwijk. Duhh? Maar toch maar gehoorzaamd. Wat een uitkomst bleek dat te zijn want toen reden we via Rotterdam naar Den Haag. Die afstand is even groot als via Utrecht. Hierdoor hadden we nulkommanul file. Op de radio hoorden we berichten dat de weg was afgesloten en dat het nog uren zou gaan duren. ’s Avonds om negen uur! werd de weg pas weer vrijgegeven hoorden we ’s avonds op het nieuws. Heb je dan een leuke dag? Pffff.
Wij hebben een superfijne dag in Den Haag gehad. Heel veel gefietst. Eerst op Kijkduin geluncht, ik zag daar nog de boot op de boulevard liggen waarop m’n dochter zoveel heeft gespeeld. Leuk is zoiets.


Daarna zijn we gaan fietsen, kriskras door de stad naar het centrum, vandaar uit naar Scheveningen en toen weer terug naar Kijkduin.
Ik heb m’n Haagse hart weer op kunnen halen.

Vandaag ben ik al vroeg boodschappen gaan doen want het is nu ineens flink warm.
Vandaag staat er vis op het programma:


Gegratineerde vis en gegratineerde aardappelschijfjes

Ingrediënten:

100 g gerookte zalmblokjes
200 ml crème fraîche of magere kookroom
2 bosuitjes in ringetjes
400 g pangasiusfilet
450 g aardappelschijfjes of kleine krieltjes
2 el peterselie fijngehakt
50 g geraspte old amsterdam

Bereiding:

Doe de zalmblokjes en de bosui in de schaal.
Bestrooi de pangasiusfilets met zout en peper en leg ze er boven op.
Verdeel de aardappelschijfjes over de vis en schenk de room erover.
Strooi eerst de peterselie en vervolgens de kaas en naar smaak over de aardappelschijfjes.
Zet de schaal op het rooster in het midden van de oven en laat het gerecht in ca. 20 min. gaar en lichtbruin worden.
Lekker met peultjes en/of een lekkere schaal aangemaakte sla.
Dat wordt smullen.


Het is tegenwoordig mogelijk om foto’s te maken van een menigte op grote afstand en dan toch in te kunnen zoomen zodat elk gezicht duidelijk herkenbaar is.
De foto die je ziet als je op het plaatje klikt bestaat uit 216 foto’s van 12 bij 18, genomen binnen 15 minuten, die allemaal aan elkaar geplakt zijn tot één grote foto.
Het resultaat is een foto van 70.000 bij 30.000 pixels.
Zet je cursor ergens op de foto en dubbelklik een paar keer met je linkermuisknop. Je kunt de foto ook nog schuiven om andere stukken te bekijken.
Denk je eens in wat dit betekent voor opsporing en identificatie van personen.
Overheden gebruiken deze techniek al.
Klikken op het plaatje om de foto online te kunnen bekijken en in te kunnen zoomen.

Ik heb de laatste tijd nogal wat gedichten binnen gekregen o.a. van Judith Herzberg. Ik vind ze verrassend en apart, ik hoop jullie ook.

Station

Waarom staat hij er niet
te popelen.
Hij popelt niet.
Hij staat er niet.

Terwijl de anderen
omhelsd, verrukt
in weerzien
worden platgedrukt.

Zij wacht, kort
lang, nee kort,
toch lang.

Dan is hij er
in auto, opent
de kofferbak.
Hallo. Ze rijden.

Dat niet-popelen
blijft bij
een zwijgend
mijmeren:

Tekort aan popelen
betreuren is
net zo zinloos
als over popelloosheid
te gaan zeuren.

Judith Herzberg

En nog een blondjesmopje tot besluit

Solliciteren voor de laatste beschikbare plaats bij de Politie…
De inspecteur die de selectieprocedure leidde keek naar de drie blondjes voor hem en vroeg:
‘Zo, jullie willen allemaal politie-detective worden hé?’
De blondjes knikten alle drie heftig.
‘Goed’ zei de agent.
Hij stond op, haalde een dossier uit de kast.
Terug gezeten opende hij deze, nam er een foto uit en zei:
‘Om detective te kunnen worden, moet je kunnen DETECTEREN.
Je moet in staat zijn om in een oogopslag kleine maar belangrijke details te zien zoals littekens, vlekken, haarkleur enz.’
Hij stak plots de foto vlak voor het gezicht van de eerste blondine en trok ze terug na twee seconden.
‘En’ zei hij, ‘ heb jij iets bijzonders opgemerkt aan deze man?’
Het blondje zei direct, ‘Ja natuurlijk. Hij heeft maar één oog!’
De inspecteur schudde zijn hoofd en zei :
‘Natuurlijk heeft hij maar één oog op deze foto! Het is een profielfoto, een zijaanzicht!
‘Jij bent afgewezen!’

Het blondje liet haar hoofd tussen de schouders zakken en schuifelde naar buiten.
De inspecteur draaide zich naar het tweede blondje, hield opnieuw de foto twee seconden voor haar gezicht, trok ‘m weg en vroeg
‘En jij? Heb jij iets bijzonders aan deze man gezien?’
‘Jazeker, hij heeft maar één oor!!!’
De man sloeg met zijn hand tegen zijn hoofd en riep,
‘Heb je dan niet gehoord wat ik tegen die andere dame zei?’
Dit is een PROFIEL van die man’s gezicht. Natuurlijk kan je maar één oor zien! Jij bent ook afgewezen, verdwijn maar!’
Schaapachtig vertrok ook het tweede blondje.

De inspecteur draaide zich naar het derde en laatste blondje en mompelde:
‘Dit is waarschijnlijk tijdverlies, maar alla….’
Hij hield ook bij haar de foto enkele seconden voor haar gezicht, trok ‘m weg en zei:
‘OK, viel jou iets bijzonders op aan deze man?’
Het blondje antwoordde:
‘Het viel mij direct op dat deze man contactlenzen draagt.’
De inspecteur fronsde de wenkbrauwen, keek nog eens naar de foto en begon toen tussen de documenten van het dossier te zoeken.
Hij keek naar het blondje met een stomverbaasde uitdrukking op zijn gezicht en zei:
‘Je hebt het absoluut juist!’
Zijn daderprofiel zegt inderdaad dat hij contactlenzen draagt!
‘Hoe kon jij dat in godsnaam zien op deze foto?’
Het blondje zuchtte, rolde met haar ogen om zoveel onbegrip en zei:
‘Pffff! Met maar één oog en één oor kan hij zeker geen bril dragen!!’

Een hele fijne dag allemaal en denk er om voldoende te drinken.
Water bedoel ik.

dinsdag, 20.11 uur

Vandaag waren we weer bij zusjelief en smikkelden van haar ovenschotel.
Vroeger thuis aten we een gerecht dat mijn moeder jachtschotel noemde.
Laagjes van puree, stukjes vlees in saus en appelcompote.
M’n zus had in plaats van appelcompote schijven appel gebruikt en boeuf bourguignon.
(Het recept voor boeuf bourguignon staat bij de recepten.)
Binnenkort ga ik het ook maken met laagjes puree, appelcompote en hachee of boeuf bourguignon.
Echt een heerlijk wintergerecht.
Bovenop komt een laag paneer of beschuitkruim, wat klontjes boter en dan een korstje erop in de oven.
Smúllen.

Van Marjanne kreeg ik een leuke nostalgische site toegestuurd met Kerst- en Paasplaatjes.
Klikken op het plaatje.

Mopje van vandaag:
Scherp van geest

Twee zakenmannen zaten even voor een kleine pauze, in hun nieuw op te zetten winkel. De winkel was nog lang niet klaar en er waren alleen nog maar wat stellingen. Zegt de één tegen de ander:
“Ik wed dat er dadelijk één of andere oma aan komt lopen, die haar gezicht tegen de etalage zal houden en zal vragen wat wij verkopen.”

Hij heeft het nog niet gezegd, of een nieuwsgierige oude vrouw loopt naar de etalage, kijkt naar binnen en vraagt met een zachte stem:
“Wat verkoopt u hier?”
Antwoordt één van de mannen sarcastisch:
“Wij verkopen klootzakken.”
Zonder een moment van twijfel antwoordt het oudje:
“Dan gaan de zaken erg goed, ik zie dat jullie er nog maar twee over hebben.”

De spreuk van vandaag:

Dan kreeg ik nog een powerpoint binnen met schilderijen van Nana Mouskouri. Tjee wat kan die vrouw aquarelleren! Ik had het niet achter haar gezocht. Echt een aanrader om te bekijken. Klikken op het plaatje. Komt natuurlijk ook bij de verzameling in de linker zijmarge.


En? Al in de stemming voor morgen? Schoen al gezet? Surprises gemaakt? Wij doen er niets aan. Behalve achterover leunen.

Geen cadeautjes, geen surprises en geen rijmpjes. Héérlijk.
Wie nog in de Sinterklaassfeer wil komen of hulp bij het maken van een gedicht zoekt, klikken op het plaatje.


Afgelopen maandag zag ons platdak er zo uit:

Daarna werd het weer warmer maar er schijnt toch winterweer aan te komen… Hopelijk na morgen dan kan Sinterklaas wat gemakkelijker over de daken rijden.
Een hele fijne avond allemaal

zondag, 11.39 uur

Vergeet ik het toch steeds te zeggen! De pagina’s die ik heb gemaakt over hoe Incredimail te gebruiken zijn klaar. De eerste basislesjes. Bij lesje 2 over geluid invoegen staat ook een aantal links naar kerstmidi’s die je via m’n site kunt downloaden: www.tanteloe.nl

Dan ook nog even over het recept van de tagliatelle met roquefort dat ik maandag op m’n weblog had: dat was héérlijk en gaan we zeker vaker eten. Ik zal er dan zeker gehakte walnoten aan toe voegen, die horen er qua smaak voor mijn gevoel in. En als je bladspinazie gebruikt is het wel zo lekker om het even met twee messen kris-kras te snijden zodat het niet in klonten op de tagliatelle ligt.

Dit was het recept, hoef je niet zo’n eind te scrollen:

Romige tagliatelle met bladspinazie en roquefort

bereiden 20 min – 2 personen – Bron: Allerhande 12 2000
Bevat: 790 kcal- Eiwit 27 g- Vet 70 g- Koolhydraten 13 g p.p.

Ingrediënten:
150 g tagliatelle
zout
1 ui
2 teentjes knoflook
2 gedroogde tomaten in olie
200 g roquefort-kaas
2 eetlepels (olijf)olie
1 pak bladspinazie (diepvries) (450 g)
(versgemalen) vier-seizoenenpeper
1 bekertje slankroom (200 ml)

Tagliatelle in pan met ruim kokend water en zout volgens gebruiksaanwijzing beetgaar koken. Ui en knoflook pellen en fijnsnijden. Tomaatjes in stukjes snijden. Roquefort grof verkruimelen. In wok of roerbakpan olie verhitten en ui en knoflook in ca. 3 minuten heel zachtjes glazig fruiten. Tomaatjes erdoor scheppen. Spinazie toevoegen en op hoog vuur al omscheppend in ca. 8 minuten laten ontdooien en heet laten worden, vocht laten verdampen. Op smaak brengen met zout en peper. In vergiet tagliatelle laten uitlekken. In pan van tagliatelle slankroom met helft van roquefort al roerend verwarmen tot egale saus. Tagliatelle erdoor scheppen en even doorwarmen. Tagliatelle met omhullende saus in borden scheppen. Spinazie erop scheppen. Rest van saus uit pan en rest van roquefort erover strooien en smikkelen maar!

Even heerlijk genieten van Engelse cottages… Ook deze powerpoint komt bij de powerpointverzameling in de linker zijkolom.
Klikken op het plaatje.

M’n vorige logje heeft nogal wat losgemaakt. Van RiaRose kreeg ik een prachtige mail met een Word-document als bijlage over de perioden in haar leven waarin zij het ook niet breed had. Tel daarbij op dat ze haar leven in een rolstoel doorbracht. Nee, helemaal niet om zielig te doen, ze is de laatste die waar dan ook maar zielig over doet maar leven met een handicap waardoor je in een rolstoel belandt is niet gemakkelijk. Het altijd afhankelijk zijn in sommige opzichten moet wel een zware wissel trekken op je trots. Die leer je wel inslikken noodgedwongen. Maar dat is hoe ik er tegenaan kijk als buitenstaander die zich probeert in te leven. Ik laat RiaRose graag zelf aan het woord. (Uiteraard met haar toestemming). Heel mooi om haar verhaal te lezen. Wil je meegenieten lees dan het onderstaande verhaal. Zo niet, dan scrollen. Ik kan om een nog onnaspeurlijke reden niet linken naar een Word document…

De blog van vandaag roept vele herinneringen op. Over armoede, de feestdagen.
In mijn kinderjaren was de veelgehoorde opmerking van moeders: Daar hebben we geen geld voor. Ons eten kwam uit de tuin en ons vlees uit de stal. Met Sinterklaas kregen we een bord met snoep. Gezond snoep. Noten en fruit. Heerlijk die sinaasappel. Sinasappels werden niet elke week gekocht en ook niet elke maand. Dan was het met Sinterklaas een super genieten. En dan de chocoladeletter. En toch was er altijd wat te snoepen. Een appel. Die was er elke dag. Of de appelschillen. Heerlijk vond ik die als kind. Of een kopje droge havermout met suiker. Of lakritz in een flesje met water. Hard schudden om schuim te maken en dit schuim opzuigen. ‘sjumpke-trekke’ noemde we dit. Of suiker smelten op de kachelplaat. Appeltjes in de oven. En bij het sinterklaasbord lag ook wel eens een cadeautje. Maar altijd een nuttig. Sokken, sjaal eigen gebreide trui…

We zijn nooit met vakantie geweest. Hadden geen auto en geen tv. Er was een dames- en een herenfiets en voor mij een step om me te vervoeren. We hadden en radio en boeken uit de bibliotheek. Of die indertijd gratis was? Ik had een lap stof van mijn peettante gekregen toen ik mijn eerst H. Communie deed. Daarvan werd een jurkje gemaakt met plooirok. Later werd de plooirok een rimpelrok. Om te kunnen ‘lopen’ droeg ik beugels, waar bij de knieën scharnieren zaten om de knieën te kunnen buigen. Mijn rokje raakte steeds weer bekneld tussen die scharnieren, met als gevolg hevige slijtage. Die slijtage werd er dan als het ware uitgeknipt. Na jaren was ook en het lijfje versleten. Dit werd losgetornd van het rokje. De slijtplekken weggeknipt en wat over bleef was een voorfrontje, zoals van een schort met ‘helpjes’. Van een bloes van moeder werd een bloesje voor mij gemaakt. Zonder mouwtjes met een rits knoopjes op de rug. Wat was ik trots met mijn nieuwe kleren. We hadden een warme kleding in de winter en luchtige maar duurzame kleding in de zomer. Het lapje stof heb ik acht jaar gedragen. We hadden het hoognodige dagelijks en toch heb ik me niet arm gevoeld. Wel schaamde ik me als ik weer eens opgenomen was, dat ik weinig ondergoed had en weinig kleding. Ik werd er mee geplaagd en vernedert. Dat voelde niet prettig.

Toen ik 16 was kreeg ik van het dorp een aangepaste brommer. Geld voor een rolstoel is er nooit geweest. Met die brommer ging een wereld voor me open. Hoe moeder het deed, ik weet het niet, toch was er elke week weer geld om benzine te tanken.
Een paar jaar later verdiende ik zelf mijn geld en was natuurlijk apetrots dat ook ik een steentje kon bijdragen in de huishoudpot.
Kreeg verkering en trouwde, waarna we in hetDorp in Arnhem gingen wonen. Wij moesten ons hele salaris afstaan aan de gemeente. Die betaalde de huisvestingskosten, zoals huur en energiekosten en de hulp die dagelijks nodig was. We kregen van de gemeente ieder 75, – gulden per maand. Omdat we zelf voor het eten zorgden kregen we een compensatie van 150, – gulden per maand. Van deze 300, – moesten we het zien te rooien. Toen onze spaarcentjes opgesoupeerd waren brak de tijd van lenen aan. Het waren maar kleine bedragen die we elke maand weer probeerden terug te betalen. Maar we konden steeds minder terug betalen en we begonnen ons langzaamaan af te vragen hoe we ons hoofd nog uit de strop konden krijgen. Gelukkig hoefden we geen rente te betalen, want we leenden van familie en vrienden. Toen we bijna niet meer wisten hoe nu verder scheen plots weer de zon. Er kwam een nieuwe wet en wij kregen weer ons eigen salaris. We kregen van twee jaar ons salaris terug met aftrek van. Voor ons was het een enorm kapitaal. We betaalden openstaande rekeningen. Betaalden ons schulden en gingen met vakantie, onze uitgestelde huwelijksreis.

Armoede en feestdagen.
Wat ik al zei, er was weinig geld te besteden thuis. En toch die uitzonderingen. Het was niet alleen met Pasen er op z’n Paasbest uit te zien. Nee, dat was het ook met Kerst. Later heb ik begrepen dat men de feestdagen aangreep om de noodzakelijke nieuwe kleren te kopen. Kerstgratificatie onder andere. Wat het Pasen was weet ik niet. Dan viel je niet zo uit de boot. Als ik dan met Kerst in de Nachtmis zat en de modeshow voorbij zag komen, vroeg ik me altijd af wat de mensen nu belangrijker vonden. De dienst bijwonen of om te laten zien wat ze hadden kunnen kopen.
Zo was ik op stap met moeders om kerstinkopen te doen en een nieuwe trui voor mij te kopen omdat het Kerstmis was. We konden niets vinden wat me beviel en plots werd ik boos. Potverdorie, zitten we hier onze tijd te verdoen en te kleumen van de kou en voor wat? Omdat het nu eenmaal gebruikelijk is? Voor mij nu niet en nooit meer. Ik hoef niets nieuws met Kerst of met Pasen. Koop het maar als het echt nodig is.
Wat een verademing om onder dit juk vandaan te zijn.

Ook heb ik jaren gekend dat ik geen reuze bokkesprongen kon maken, maar wel dat ik niet meer elk dubbeltje hoefde om te draaien. Er waren gunstige omstandigheden waarin ik goed sparen kon. Ik moest ook mijn eigen pensioen opbouwen omdat ik er wettelijk geen recht op had. Ten eerste in de tijd dat je als vrouw werkte en voor haar deze faciliteiten nog niet weg gelegd waren en ten tweede omdat ik een handicap heb. Later werd het voor ons gehandicapten ook mogelijk, maar toen moest ik zoveel premie betalen dat het beter was om zelf het geld aan de kant te leggen.

De wetten veranderden weer. Het goede leven was in een klap afgelopen. Goed budgetteren was het devies. En zowaar lukte het mij om na een jaar mijn draai weer te vinden. Niet weer elke dubbeltje omdraaien maar wel goed overwegen of je het wel uitgeeft.

En nu, met hulp van familie en vrienden in mijn leven heb ik het kunnen redden. Er is een tv, een computer een aangepaste auto. Een aow-eetje en eigen pensioentje. Het zal wel loslopen.

Maar. Waar ik mij de meeste zorgen om maak is mijn toekomst. Er is weer een veranderde wetgeving. Een wet die mij mijn hulp afneemt. Mijn grootste zorg is geworden hoe red ik mijn zelfredzaamheid? Om mijn hulp zelf de bekostigen, daar heb ik echt het geld niet voor. Om elke dag, elke week, elke maand, jaar in jaar uit familie en vrienden te vragen mij te helpen dat kan ik hen niet aandoen. Dit kan wel als je maar een aantal weken hulp nodig hebt, maar niet voor altijd.

Een schuin mopje en dat op zóndag…

Brothel Trip

An elderly man goes into a brothel and tells the madam he would like a young girl for the night.
Surprised, she looks at the ancient man and asks how old he is.
‘I’m 90 years old,’ he says.
’90!’ replies the woman. ‘Don’t you realize you’ve had it?’
‘Oh, sorry,’ says the old man. ‘How much do I owe you?’

De spreuk van vandaag:


Ik heb dat nu al dagelijks als ik de dode bladerloze bomen zie. Dan denk ik: “daarbinnen stroomt het leven en straks als het weer voorjaar wordt komt dat allemaal weer naar buiten piepen.” Zo prachtig al die lichtgroene blaadjes, opgevouwen als plissé. Dan valt de winter me minder zwaar… ik ben gewoon al in blijde verwachting van het voorjaar.

Nou, genoeg te kijken en te lezen voor jullie. De hoogste tijd om me eindelijk ‘ns te gaan douchen en dan even de hort op.
Fijne dag allemaal!

maandag, 18.44 uur

Wow wat een storm gisteren hè. Zit bij jullie alles er nog op en aan? Hier in de buurt is wat stormschade maar dat is ongetwijfeld nog helemaal niets vergeleken bij hetgeen ze in de kustplaatsen te lijden hebben gehad.
Ik herinner me nog maar al te goed hoe vreselijk het daar kan stormen! Als ik de flat uit wilde, wonende in Kijkduin, kon ik soms de deur niet open krijgen (bij windkracht 11) of wanneer ik in de auto zat thuiskomend na werk of boodschappen kreeg ik het portier niet open zo hard als de wind tegen de auto aanbeukte. Dan moest ik eerst het portierraampje open draaien… En dan bij het uitstappen de deur stevig vast zien te houden want anders had je flink schade. Beneden stonden grote stalen containers. Glasbakken. Die ik zo over de straat zag rollen of het kartonnen dozen waren! Maar dat zijn grote uitzonderingen hoor, meestal waait het er wel veel harder dan hier in Brabant maar zo’n uitzonderlijke storm als die waarbij de glasbak omwaaide is er maar eens in de zoveel jaar. Mensen die zich aan de lantaarpalen stonden vast te houden omdat ze anders tegen de grond ‘struikelden’ door de storm!
“Wie wind zaait zal storm oogsten” zegt het spreekwoord. Nou, iemand is flink aan het zaaien geweest.

Wat een foto’s!
Fotograaf kijkt wereldwijd in de kamers van kinderen.
Dat levert onthutsende portretten op.
Kijk dan naar die gezichten! Klikken op het plaatje

En dan deze site: Gratis en goedkoop. In een tijd dat alles al duur genoeg is.

Ik heb de vitaminepillen besteld. Ooow wat zal ik gezond worden!
Klikken op het plaatje.

Ik wind me niet zo vaak op over het nieuws in z’n algemeenheid want daar verandert toch niets door.
Maar af en toe weet een bericht me toch nog wel in de gordijnen te jagen.
M’n eerste reactie was er een van ongeloof en vliegensvlug redeneren…
– nee een aprilgrap kan het niet zijn in november…

Lees zelf dit ongelooflijke verhaal bij het Parool of bij Geen Stijl.
Vrouwen klein houden, achtergesteld en als derderangsburger behandeld laten worden, wordt gesubsidieerd door de overheid via de Woningcorporatie Eigen Huis te Amsterdam. Klikken op de afzonderlijke plaatjes om de tekst te lezen.

Spreuk van de dag:

Tuurlijk een mopje om de week goed van start te gaan.

Sollicitatie bij een notaris

Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen. En omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn, moet de nieuwe medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen.
De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris vraagt of hij tot 10 kan tellen.
“Ja, natuurlijk”, antwoordt de man, “10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0”
“Ja goed”, zegt de notaris, “maar kun je dat ook vooruit?”
“Nee”, is het antwoord, “ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden we altijd zo.”
“Niet geschikt. Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b. even de volgende naar binnen.”

De volgende sollicitant, als hij gevraagd wordt of hij tot 10 kan tellen zegt hij:
“Jazeker, 1, 3, 5, 7, 9, 10, 8, 6, 4, 2.”
“Ja, maar kunt u niet van 1 tot 10 tellen in de normale volgorde?”
“Nee”, zegt de man, “ik ben postbode geweest en zo heb ik altijd geteld als ik de huisnummers naliep.”
“Bedankt en tot ziens, de volgende a.u.b.!”
De notaris weer: “Kunt u tot 10 tellen?”
De derde kandidaat: “Zeker, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.”
“Dat is geweldig, waar hebt u hiervoor gewerkt?”
“Nou, bij de gemeente.”
“Bij de gemeente? Daar sta ik van te kijken. Zeg eens, niet dat het nodig is, maar kunt u ook verder tellen dan 10?” vroeg de notaris.
“Maar natuurlijk. Boer, vrouw, koning, aas.”


Ik heb nog een recept dat zo héérlijk wegleest… Ik heb ’t zelf nog niet gemaakt maar het lijkt me echt heel lekker. Deze week ga ik het proberen. Voor wie het ook wil proeven… nee je wordt niet uitgenodigd haha, hier het recept:
Romige tagliatelle met bladspinazie en roquefort

bereiden 20 min – 2 personen – Bron: Allerhande 12 2000
Bevat: 790 kcal- Eiwit 27 g- Vet 70 g- Koolhydraten 13 g p.p.

Ingrediënten:

150 g tagliatelle
zout
1 ui
2 teentjes knoflook
2 gedroogde tomaten in olie
200 g roquefort-kaas
2 eetlepels (olijf)olie
1 pak bladspinazie (diepvries) (450 g)
(versgemalen) vier-seizoenenpeper
1 bekertje slankroom (200 ml)

Tagliatelle in pan met ruim kokend water en zout volgens gebruiksaanwijzing beetgaar koken. Ui en knoflook pellen en fijnsnijden. Tomaatjes in stukjes snijden. Roquefort grof verkruimelen. In wok of roerbakpan olie verhitten en ui en knoflook in ca. 3 minuten heel zachtjes glazig fruiten. Tomaatjes erdoor scheppen. Spinazie toevoegen en op hoog vuur al omscheppend in ca. 8 minuten laten ontdooien en heet laten worden, vocht laten verdampen. Op smaak brengen met zout en peper. In vergiet tagliatelle laten uitlekken. In pan van tagliatelle slankroom met helft van roquefort al roerend verwarmen tot egale saus. Tagliatelle erdoor scheppen en even doorwarmen. Tagliatelle met omhullende saus in borden scheppen. Spinazie erop scheppen. Rest van saus uit pan en rest van roquefort erover strooien en smikkelen maar! Enne… laat ’t even weten als je het gemaakt hebt.

Een hele fijne avond allemaal.

Tante Loe Website
KLIK op 't plaatje

Op TanteLoe.nl vind je:
PC lesjes
Plaatjes,
Humor,
Spelletjes
Links
en nog veel meer...
Mijn Fotoos
Mijn fotoos:

Te bekijken en/of te downloaden voor eigen gebruik. Klikken op het plaatje om naar Pixabay te gaan.

Super PPS’en rechts
Schitterende
powerpoints!

Dit is echt
genieten!

Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-61



PPS-62


Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:




PPS-63



PPS-64



PPS-65



PPS-66



PPS-67



PPS-68



PPS-69



PPS-70



PPS-71



PPS-72



PPS-73



PPS-74



Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-75



PPS-76



PPS-77



PPS-78



PPS-79



PPS-80



PPS-81



PPS-82



PPS-83



PPS-84



PPS-85



PPS-86



PPS-87



PPS-88



PPS-89



PPS-90



PPS-91



Klik op elk
plaatje
afzonderlijk
En kijk vooral
op groot scherm

Klik daarvoor op:


PPS-92



PPS-93



PPS-94



PPS-95



PPS-96



PPS-97



PPS-98



PPS-99



PPS-100



PPS-101



PPS-102



PPS-103



PPS-104





Fear
is the
little
dark room
where
negatives
are developped
Gandhi uitspraken



Nee zeggen vanuit
je diepste overtuiging
is beter dan ja zeggen
om te behagen,
of erger nog,
om moeilijkheden
te vermijden.

- Mahatma Gandhi
Klik op de puzzel…
Recente reacties


Peace

It does not mean
to be in a place
where there is
no noise,
no trouble
or hard work,
it means to be
in the midst
of those things
and still be calm
in your heart.


De-Geeft-Goed-
Gevoel-Knop
Klik op 't plaatje
WorldWideBlessing



*LET OP*

Bovenaan
deze pagina
bij de link
van de lesjes
staat nu
de uitleg over
tuben,
animaties
en PSP

Choose...

To live by choice
not by chance;
To make changes
not excuses
To be motivated
not manipulated
To be useful
not used
To excel
not compete

I choose
self esteam
not self pity.
I choose to listen
to the inner voice
not the random
opinion of others.
Sometimes
each day is a battle
so we try to make
each day a victory
one day at a time...

"Unknown"
Kaart trekken
Trek Hier
Een Kaart

Mooie
Osho Zen
kaarten...
↓↓↓
E-mailadres:
tanteloe@gmail.com
Ik antwoord
niet elke dag!
Klik op 't plaatje
Scroll down
Heel veel keuze
muziek
filmpjes
Wanneer je op de wereldbol klikt, kun je zien waar de lezers van m'n weblog vandaan komen. Klikken op 2D weergave
Lichtjes




Lichtje voor iedereen die verdriet heeft...
of ziek is

Steek hier zelf
een kaarsje op


Be kinder
than necessary
because everyone
you know
is fighting
some kind of battle.
Archief


Klik op 't plaatje

♪ ♫ ♪



Lekker radio luisteren...


een lach en een traan

No smile
is as beautiful
as the one
that struggles
through tears



Hope

Hope is the thing
with feathers
That perches
in the soul,
And sings the tune
--without the words,
And never stops
at all

Emily Dickinson

Hoop is 'n ding
met veren
dat neerstrijkt
in de ziel...